Geschreven door Kees op 10 december 2011
david gilmour

In 1981 was ik door omstandigheden bij één van de konserten van The Wall van Pink Floyd aanwezig. Deze recensie schreef ik voor Muziekkrant OOR. Dat leverde me weinig bijval en veel vijanden op. Inmiddels zijn al die boze Pink Floyd-fans het alweer lang vergeten. Tot nu toe dan……

Categorieën: Columns

7 reacties

  1. avatar Mick Boskamp zegt:

    Hi Kees, kun je de reacties op stukjes van jou op Facebook niet meteen doorlinken naar deze site?

    lieve groet,

    Mick

    • avatar Anjo van der Wal zegt:

      Hoi Mick,

      Ik wil me nergens mee bemoeien hoor. Misschien praat ik wel voor mijn beurt. Maar misschien zou je het zelf kunnen. Via kopiëren en plakken kun je je tekst op Facebook vast wel op deze site plakken. Dan kun je Kees nog een hoop werk en geprakkizeer besparen. Ik heb zo’n idee dat hij het al druk genoeg heeft zo. Het is maar een stille hint. Misschien kun je er iets mee.

      Vriendelijke groet van ANJO

  2. avatar Ferdy zegt:

    Hi Kees

    Je hebt op facebook verschillende mappen met foto’s geplaatst, maar er zullen toch ook wel bij sommige van die foto’s een verhaal horen/zijn misschien is het wat om dat hier op je site te vertellen

    prettig weekeinde

    Ferdy

  3. avatar Allard zegt:

    Kees,

    Dat stukje wat je schrijft,dat is in mijn inzien tijd verspillerij.Een uit je mouw geschut verhaal.Wistje dat de bandleden aan the wall concerten geen cent er aan hebben verdiend?Behalve dan Rick wriht,omdat die tijdens de wall concerten in loondiens was?Als jee recentie schriijft onderbouw het dan wel.Ja en inderdaad zijn ze ook begonnen met een oude radio in een keldertje.Uit je hele stuk blijkt dat je totaal geen achtergrond hebt over PF!!Zulke stukken in een blad zetten als OOR.Dat vind ik nu oplichterij!!!

    • avatar Martina zegt:

      Beste Allard,
      blijkbaar ben jij een fan en het siert je dat je zo achter je band staat.
      Ikzelf waardeer de muziek van PF ook, toch ligt er in dit verhaal vooral het ‘verhaal’ hoe ze zo’n ‘happening’ zo afgeraffeld hebben en zichzelf groots voelen, ben je dan geen fan van ze kan ik begrijpen dat je je genaaid voelt. En ben je in de gezegende positie erover te schrijven????………..zbz

  4. avatar Anjo van der Wal zegt:

    Hoi Kees,

    Sinds 1981 ben ook jij niet ontkomen aan voortschrijdend inzicht. Ik herinner me, dat je in de jaren daarna, bij Veronica, je wat lovender en op zijn minst algemener over Pink Floyd hebt uitgelaten. Wiens brood men eet, diens woord men spreekt natuurlijk, maar bij OOR heb je wel veel meer vrijheid. Ik was eerlijk gezegd ook niet zo onder de indruk van The Wall. Laatst meende Roger Waters die show weer helemaal op te moeten voeren en in een enkel geval speelde Gilmour op gitaar zelfs nog “een vrolijk deuntje mee” (ik ga ook maar mee in het jargon van het artikel). Mijn visie was altijd, dat Roger Waters de groep behoorlijk om zeep heeft geholpen met concepten, waar “The Wall” wel zo’n beetje de toon van zette en Gilmour in latere jaren nog geprobeerd heeft te redden wat er te redden viel. Je (oud-?) OOR-collega Edwin Ammerlaan heeft “The Division Bell” ooit nog eens van een recensie voorzien en kwam ongeveer tot dezelfde bevindingen over het album als jij over “The Wall” (slappe hap). In de Volkskrant stonden ook recensies. Ger van Veen recenseerde “The Division Bell” en kwam tot de uitkomst, dat Pink Floyd hier klonk, zoals de groep moest klinken voor haar miljoenen fans. Doodleuk vergat hij niet te melden, dat voor wat betreft de platenverkoop bij Pink Floyd de teller in 1994 al op zo’n 140 miljoen verkochte platen wereldwijd stond. Een half jaar later waren de rollen omgedraaid. Pink Floyd verkocht drie concerten in De Kuip helemaal uit. Edwin Ammerlaan was in “De Herrieman”, concertrecensierubriek van OOR, lovend over het concert en leek “die vervelende platen” door de vingers te zien. De Volkskrant vond het concert, met medeneming van de lichtshow, een fiasco. Zo divers kan het gaan onder de mensen. Ongewild heb je in je recensie uit 1981 nog een bekende Nederlandse conferencier geciteerd. Freek de Jonge haalde in een conference iemand uit het publiek op het toneel, die hij wat dichter bij zijn eigen conferences en de achtergronden daarvan wou brengen. Daarbij ook zich richtend op de (vaak minimale) aankleding op het toneel. Hij vroeg hem: “Wat is nu de bedoeling van het moderne toneel?” Freek gaf zelf het antwoord: “De bedoeling is dat de mensen…thuisblijven!”

  5. avatar Paul zegt:

    Hoi Kees

    Wel grappig om dit stukje te lezen.
    In mijn ogen sloeg je toen behoorlijk de plank mis, maar ieder heeft recht op zijn mening. En ik als trouwe, erg fanatieke Floydiaan ben toch bevooroordeeld.

    Ik ben heel benieuwd hoe je er nu over denkt als je terug denkt aan die tijd.
    Of als je bijvoorbeeld de concerten van Roger Waters van afgelopen jaar hebt gezien. In principe was die hetzelfde, in een moderner jasje, als het concert dat je 30 jaar geleden hebt bezocht.

    In elk geval bedankt voor het delen van dit verhaal. Ik heb het met plezier gelezen.

Reageer